سایلنس

یکی با نوشتن

یکی با بی خیالی

یکی با رفتن

یکی با اشک

یکی با خنده الکی

یکی با سکوت

نا امیدیمان را فریاد می زنیم

رفتن همیشه رفتن

صدای زندگی با تمامی بلندی اش در گوشم صدا می زند
با باد سرد زمستان که با گوشهایم بازی می کند
با نگاه عجیب سرشار از عشق مادرم
با سرخی گونه هایم
با سرخی گونه ها یت
و من نمی دانم بروم یا بمانم

درد

هویتم رو با عوض کردن مسیر رفتن سر کار از دست میدم
دردا مو با یه شیشه عرق سگی
و خودم را با تکراری که دچارشم

بهار

امسال نه از تابستونش چیزی فهمیدیم نه از پاییزش نه از زمستونش
خدا کنه بهار سال بعد بهارباشه

regular

هر روز موقع رفتن با بدبختی از اون همون ماشینایی راه می گیرم
که موقع برگشتن خودم جزوشونم

قدیما

بیسکوییت مادر هم دیگه مزه قدیما رو نمیده

رضا

مثل رضا شدم تو ماه عسل
نادره: پسرم رضا با همه هست و تنهاست